ජයවර්ධන ස්ථානගත කිරීමේ දක්ෂතාවයෙන් ලෝක කුසලාන අවසන් තරගයේ ශතකයක් ගොඩනැගුවේය
2011 ලෝක කුසලාන අවසන් තරගයේ මහේල ජයවර්ධන ලබාගත් නොදැවී ලකුණු 103, පරාජයකින් අවසන් වූ තරගයක ශ්‍රීලාංකිකයෙකු ලබාගත් විශිෂ්ටතම ඉනිම් අතර තවමත් පවතී. මුම්බායිහිදී ඉන්දියාවට එරෙහිව තරගකාරී ලකුණු එකතුවක් ශ්‍රී ලංකාවට අවශ්‍ය වූ අතර, එම ඉනිමේ ප්‍රධාන ව්‍යුහය ජයවර්ධන ලබා දුන්නේය.
අවසන් තරගයක පීඩනයට ඔහුගේ ක්‍රමය ඉතා හොඳින් ගැළපුණේ අඛණ්ඩව හතරේ පහරවල් මත රඳා නොසිටි බැවිනි. පන්දුව හිස් ප්‍රදේශවලට යොමු කිරීම, මෘදු අත් භාවිතය සහ පහර මාරු කිරීමෙන් ඉනිම ගලාගෙන යාමට ඔහු ඉඩ දුන් අතර, අවසාන පන්දුවාරවලදී දැඩි ලෙස වේගය වැඩි කළේය.
මුල් අදියරේ ප්‍රමුඛතාව වූයේ කඩුලු රැකගැනීමයි
ලෝක කුසලාන අවසන් තරගවල මුල් කඩුලු අහිමිවීමේ මිල තවත් විශාල වේ. වේගවත් ආරම්භයකින් පසු බිඳවැටීමකට වඩා, අවසන් පන්දුවාර දහයට ප්‍රමාණවත් පිතිකරණ ගැඹුරක් ඉතිරි කරගැනීම ශ්‍රී ලංකාවට අවශ්‍ය බව ජයවර්ධන තේරුම් ගත්තේය.
එබැවින් ඔහු මුලින් ඉනිමට ස්ථාවරව එක්වූ අතර, ලකුණු වේගය ක්‍රමයෙන් වැඩි වීමට ඉඩ දුන්නේය. එම ප්‍රවේශය තණතීරුව සහ ඉන්දියානු පන්දු යැවීමේ වෙනස්කම් හඳුනාගැනීමට ඔහුට කාලය ලබා දුන්නේය.
පන්දුව ස්ථානගත කිරීමෙන් පන්දු රැකීමේ සැලැස්ම නිරතුරුවම වෙනස් කළේය
ජයවර්ධනගේ විශාලතම එක්දින ජාත්‍යන්තර ශක්තිය වූයේ නායකයින්ට එකවර ආරක්ෂා කිරීමට අපහසු ප්‍රදේශවලට ලකුණු ලබාගැනීමේ හැකියාවයි. පසුවට යොමු කළ කට් පහර, මෘදු ලෙස මඟහරවා යැවීම් සහ පාලනය කළ ඩ්‍රයිව් පහර නිසා, හතරේ සීමාව ආරක්ෂා කරමින් ලකුණු නොලැබුණු පන්දු නිර්මාණය කිරීම පමණක් ඉන්දියාවට ප්‍රමාණවත් නොවීය.
අවසන් තරගයකදී සෑම නිශ්ශබ්ද පන්දුවාරයක්ම පිතිකරණ කණ්ඩායමට පීඩනය වැඩි කරන බැවින්, මෙම දක්ෂතාව විශේෂයෙන් වැදගත් විය. අනවශ්‍ය අවදානම් නොගෙන ඉනිම ගලාගෙන යාමට ජයවර්ධන සමත් විය.
අවසන් පන්දුවාරවලදී වේගය වැඩි විය
ජයවර්ධන සම්පූර්ණයෙන්ම ස්ථාවර වූ පසු ලකුණු ලබාගැනීමේ වේගය වැඩි කළේය. අවසන් පන්දුවාරවල දැක්වූ වේගවත් පිතිකරණය, ශක්තිමත් පෞද්ගලික ලකුණක් නොදැවී ලකුණු 103ක් බවට පරිවර්තනය කළ අතර, ශ්‍රී ලංකාව කඩුලු හයකට ලකුණු 274ක් දක්වා ගෙන ගියේය.
එම වේග වැඩි කිරීම සාර්ථක වූයේ එය දැනටමත් ස්ථාවර වූ පිතිකරුවෙකුගෙන් පැමිණි බැවිනි. තණතීරුවේ වේගය හෝ පන්දු රැකීමේ සැලැස්ම අනුමාන කිරීමට ඔහුට අවශ්‍ය නොවීය. ඉනිමේ බොහෝ කොටසක් පුරා ඔහු ඒ දෙකම කියවාගෙන තිබුණි.
ශ්‍රී ලංකාව තරගකාරී කඩුලු හයකට ලකුණු 274ක් ලබාගත්තේය
එම ලකුණු එකතුව ශ්‍රී ලංකාවට සැබෑ ජය අවස්ථාවක් ලබා දුන්නේය. මව්බිමේ ලෝක කුසලාන අවසන් තරගයක දැඩි පීඩනය යටතේ ඉන්දියාවට තවමත් ශක්තිමත් ඉලක්ක හඹා යාමක් අවශ්‍ය විය.
මැද පෙළ පිතිකරුවෙකුගෙන් අවශ්‍ය වූ සෑම දෙයක්ම පාහේ ජයවර්ධන කළේය: ඉනිම නැවත ගොඩනැගීම, මැද පන්දුවාර පාලනය කිරීම සහ අවසානයේ වේගය වැඩි කිරීම. 2011 ලෝක කුසලාන අවසන් තරගයේ ජයවර්ධනගේ නොදැවී 103ක දස්කමේ කොටසක් ලෙස මෙය කියවා බැලූ විට, එහි වටිනාකම තනි සංඛ්‍යාවකට වඩා පැහැදිලි වේ.
ඉන්දියාවේ ඉලක්ක හඹා යාම ශතකයට ජයග්‍රාහී අවසානයක් ලබා නොදුන්නේය
ගෞතම් ගම්භීර් සහ එම්. එස්. ධෝනිගේ දායකත්වයන් සමඟ මුල් කඩුලු අහිමිවීමෙන් ඉන්දියාව නැවත ගොඩනැගී, අවසානයේ කඩුලු හයකින් ජයගත්තේය.
එම ප්‍රතිඵලය නිසා ජයවර්ධනගේ ශතකයට 1996 දී ද සිල්වාගේ නොදැවී 107ට ලැබුණු ජයග්‍රාහී හැඟීම්මය සම්බන්ධය කිසිවිටෙක ලැබුණේ නැත. එසේ වුවද, පරාජය ඉනිමේ ගුණාත්මකභාවය වෙනස් නොකරයි.
අවසන් තරගයේ ශතකය ජයවර්ධනගේ තරගාවලි මානසික ශක්තිය පෙන්වා දුන්නේය
2007 ලෝක කුසලාන අර්ධ අවසන් තරගයකදීද ජයවර්ධන නොදැවී ශතකයක් ලබා තිබුණි. 2011 අවසන් තරගයේ තවත් ශතකයක් ලබාගැනීම, ගෝලීය තරගාවලිවල තීරණාත්මක තරගවලදී දස්කම් දැක්විය හැකි ක්‍රීඩකයෙකු ලෙස ඔහුගේ කීර්තිය තවත් ශක්තිමත් කළේය.
ඉනිම් දෙකේ පසුබිම වෙනස් වූවත්, පෙනෙන ආක්‍රමණශීලීත්වයට වඩා පන්දුව ස්ථානගත කිරීම සහ ඉනිමේ වේගය පාලනය කිරීමෙන් පීඩනය හැසිරවීමට තිබූ ඔහුගේ හැකියාව දෙකෙන්ම පෙනුණි. මෙම පසුබිම මෙම මොහොත ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ඉතිහාසයේ තවමත් වැදගත් වන්නේ ඇයිද තේරුම් ගැනීමට මූලිකය.
නොදැවී ලකුණු 103 අදටත් වැදගත් වන්නේ ඇයි
2011 අවසන් තරගය ශ්‍රී ලංකාවේදී බොහෝවිට පරාජයේ වේදනාව සමඟ මතක තබාගන්නා නමුත්, ජයවර්ධනගේ ඉනිම ස්වාධීනව පිළිගත යුතුය.
ඔහු එක්දින ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට්හි විශාලතම තරගයේ නොදැවී ශතකයක් ලබා, ශ්‍රී ලංකාව කඩුලු හයකට ලකුණු 274ක් දක්වා ගෙන ගියේය. ප්‍රතිඵලය ඔහුට ජය ලබා නොදුන්නද, ශ්‍රීලාංකික පිතිකරුවෙකු ලබාගත් විශිෂ්ටතම ලෝක කුසලාන අවසන් තරග ඉනිම් අතර මෙය තවමත් පවතී.
ඉනිම වෙන වෙනම අදියර ලෙස ගොඩනැගීම
2011 ලෝක කුසලාන අවසන් තරගයේ මහේල ජයවර්ධනගේ නොදැවී 103 වැනි ඉනිමක් එක දිගට සිදුවන තනි පිතිකරණ ක්‍රියාවක් ලෙස නොව, කුඩා සටන් කිහිපයක් ලෙස තේරුම් ගැනීම වඩාත් සුදුසුය. මුල් අදියර පන්දුවේ චලනය සහ උස පැනීම කියවාගැනීම ගැනත්, මැද අදියර සබඳතා ගොඩනැගීම ගැනත්, අවසාන අදියර එකතු කරගත් තොරතුරු ලකුණු ලබාගැනීමේ අවස්ථා බවට පරිවර්තනය කිරීම ගැනත් වේ. මුම්බායිහි පැවති 2011 ලෝක කුසලාන අවසන් තරගයේදී මහේල ජයවර්ධන නොදැවී ලකුණු 103ක් ලබාගත්තේය. විවේක, කඩුලු සහ පන්දු යැවීමේ වෙනස්කම් පසු නැවත නැවත අවධානය සකස් කරගැනීමට සිදු වූ බැවින්, මෙම දස්කම පහර ගැසීමේ හැකියාව තරමටම දිගුකාලීන ඉවසීමද නිරූපණය කරයි.
ස්ථාවර වූ පිතිකරුවෙකු පන්දු රැකීමේ සැලැස්ම වෙනස් කරන ආකාරය
පිතිකරුවෙකු දිගු වේලාවක් කඩුල්ලේ රැඳී සිටින විට නායකයින්ට සුවපහසු පන්දු රැකීමේ සැලසුම් අඩුවෙමින් යයි. හතරේ සීමාව ආරක්ෂා කිරීම තනි ලකුණු විවෘත කරන අතර, ආසන්න පන්දු රකින්නන් ඉදිරියට ගෙන ඒම කලින් වසා තිබූ ලකුණු ලබාගැනීමේ ප්‍රදේශ විවෘත කළ හැකිය. 2011 ලෝක කුසලාන අවසන් තරගයේ ජයවර්ධනගේ නොදැවී 103 අතරතුර, මූලික ක්‍රමය අතහැර නොගෙන සෑම ආරක්ෂක වෙනස්කමකටම පිළිතුරු දීමට හැකි වූ නිසා ඉනිම වර්ධනය විය. ඉනිම දිගටම ගිය තරමට රැස් කරගත් දැනුම වටිනා වී, හුදෙක් රැඳී සිටීම පාලනයක් බවට පත්විය.
තනි වාර්තාවක් සඳහා සබඳතා අත්‍යවශ්‍ය විය
දිගු ඉනිමක් අනෙක් පිතිකරුවන්ගෙන් වෙන්ව නොපවතී. එක් පිතිකරුවෙකු ලකුණු පුවරුව පාලනය කළත්, අනෙක් අග සිටින ක්‍රීඩකයාට කඩුල්ල රැකගෙන සිටීමට, පහර මාරු කිරීමට සහ පන්දු යැවීමේ කණ්ඩායමට සියලු උපක්‍රම එකම කඩුල්ලකට යොමු කිරීමට ඉඩ නොදීමට සිදු වේ. ශ්‍රී ලංකාව කඩුලු හයකට ලකුණු 274ක් ලබාගත්තේය. එම කණ්ඩායම් පසුබිම ප්‍රධාන පිතිකරුවාට තම රිද්මය තබාගැනීමට උපකාරී වූ අතර, ටෙස්ට් සහ එක්දින ජාත්‍යන්තර තනි වාර්තා බොහෝවිට කණ්ඩායම් ස්ථාවරත්වය මත ගොඩනැගෙන බවද මතක් කරයි.
පළමු ශතකයට වඩා එය විශාල ලකුණකට පරිවර්තනය කිරීම වැදගත් වන්නේ ඇයි
තත්ත්වයන් සහ දක්ෂතා ගැළපෙන විට ජාත්‍යන්තර පිතිකරුවන් බොහෝ දෙනෙකුට ශතකයක් ලබාගත හැකි නමුත්, එම ආරම්භය 2011 ලෝක කුසලාන අවසන් තරගයේ ජයවර්ධනගේ නොදැවී 103 වැනි ලකුණකට පරිවර්තනය කරන්නේ ඉතා සුළු පිරිසකි. ශරීරය වෙහෙසෙමින් සිටින මොහොතේම පිතිකරුවා විශාල පෞද්ගලික සන්ධිස්ථානයක් දැනටමත් ලබාගෙන ඇති බැවින්, එතැනින් ඉදිරියට යාමට නව මට්ටමේ සංයමයක් අවශ්‍ය වේ. ශතකය ගැන සතුටට වඩා ලකුණු පුවරුව සහ කණ්ඩායමේ ඉලක්කය වැදගත් ලෙස තබාගැනීමට සිදු වේ. මෙම ඉනිමට දිගුකාලීන බරක් ලැබෙන්නේ ඒ නිසාය.
තරග පීඩනය හරහා මෙම දස්කම කියවීම
2011 ලෝක කුසලාන අවසන් තරගයේ මහේල ජයවර්ධනගේ නොදැවී 103ක වැදගත්කම, අවසන් සංඛ්‍යාව පමණක් නොව තරග පීඩනයද සලකා බැලූ විට වඩාත් පැහැදිලි වේ. ඉන්දියාවේ මුම්බායිහි සෑම අදියරකම අවදානම, ඉවසීම සහ වේගය පිළිබඳ වෙනස් තීරණයක් අවශ්‍ය වූ නිසා, ආරම්භයේ සිට අවසානය දක්වා එකම ක්‍රමයකට ශ්‍රී ලංකාව රඳා සිටිය නොහැකි විය. ප්‍රධාන අභියෝගය වූයේ අවසන් පන්දුවාරවල පන්දු යැවීමට එරෙහිව වේගය වැඩි කිරීමට පෙර, පන්දුව නිවැරදිව ස්ථානගත කිරීම මත අවසන් තරග ඉනිමක් ගොඩනැගීමයි. පීඩනය අවශෝෂණය කළ යුතු මොහොත සහ ප්‍රතිවාදියාට ප්‍රතිචාර දක්වන්නට බල කළ යුතු මොහොත හඳුනාගැනීම එහිදී අත්‍යවශ්‍ය විය. එම වේග මාරු කිරීමේ හැකියාව මෙම දස්කම සාමාන්‍ය හොඳ ලකුණු සටහනකට වඩා මතකයේ රැඳෙන එක් හේතුවකි.
ප්‍රතිවාදියාට සරලව නැවත ආරම්භ කළ නොහැකි වූයේ ඇයි
2011 ලෝක කුසලාන අවසන් තරගයේ ජයවර්ධනගේ නොදැවී 103ක තීරණාත්මක අදියර ආරම්භ වූ පසු, ප්‍රතිවාදියා කළ සෑම අසාර්ථක වෙනසක්ම ශ්‍රී ලංකාවට තමන්ට සාර්ථක වන දේ පිළිබඳ තවත් තොරතුරු ලබා දුන්නේය. පන්දු රැකීමේ සැලැස්ම, පන්දු යැවීමේ කෝණය හෝ පිතිකරණ සැලැස්ම වෙනස් කිරීම තරගයේ ගලායාම බිඳ දැමිය හැකි නමුත්, අනෙක් කණ්ඩායම සාර්ථකව පාලනය කර ඇති ප්‍රදේශද තහවුරු කළ හැකිය. මුම්බායිහිදී ශ්‍රී ලංකාව ප්‍රතිවාදියාට පිරිසිදු නව ආරම්භයක් ලබා නොදී තරගය තමන් කැමති රටාවට ගෙන ගියේය. අමු සංඛ්‍යා පසුපස ඇති උපක්‍රමික පසුබිම මෙය වන අතර, ප්‍රතිඵලය මෙතරම් තීරණාත්මකව වර්ධනය වූයේ ඇයිද එයින් පැහැදිලි වේ.
මෙම දස්කම ශ්‍රී ලංකාවේ ක්‍රමය ගැන පෙන්වා දෙන දේ
එක් ශාරීරික වාසියක් මත පමණක් රඳා නොසිට තත්ත්වයන්ට අනුවර්තනය වෙමින් ජයගැනීම ශ්‍රී ලංකාවේ පුළුල් ක්‍රිකට් රටාවකටද මෙම කතාව ගැළපේ. 2011 ලෝක කුසලාන අවසන් තරගයේ ජයවර්ධනගේ නොදැවී 103ක මධ්‍යයේ සිටි කණ්ඩායමට හෝ ක්‍රීඩකයාට තාක්ෂණික දක්ෂතාව, තත්ත්වයන් පිළිබඳ අවබෝධය, ප්‍රතිවාදියාගේ ශක්තීන් සහ ලකුණු පුවරුවේ පසුබිම එකට සම්බන්ධ කිරීමට සිදු විය. ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට්හි සෑම දෙයක්ම වාසිදායක වූ විට පමණක් ක්‍රියාකරන සැලැස්මකට ප්‍රතිලාභ ලැබෙන්නේ ඉතා කලාතුරකිනි. ශ්‍රී ලංකාව නිශ්චිත ගැටලුවක් හුදෙක් තරගයේ ගලායාමකින් නොව ක්‍රිකට් දක්ෂතාවයෙන් විසඳූ ආකාරය පෙන්වා දුන් බැවින් මෙම දස්කම දිගුකාලීන වැදගත්කමක් ලබාගත්තේය.
නිතර අසන ප්‍රශ්න
2011 ලෝක කුසලාන අවසන් තරගයේ මහේල ජයවර්ධනගේ නොදැවී 103ක ප්‍රධාන ජයග්‍රහණය කුමක්ද?
මුම්බායිහි පැවති 2011 ලෝක කුසලාන අවසන් තරගයේදී මහේල ජයවර්ධන නොදැවී ලකුණු 103ක් ලබාගත්තේය. ශ්‍රී ලංකාව කඩුලු හයකට ලකුණු 274ක් ලබාගත්තේය.
ප්‍රධාන දස්කම හෝ සිදුවීම සිදු වූයේ කොහේද?
මෙම ලිපියේ ප්‍රධාන සිදුවීම ඉන්දියාවේ මුම්බායිහි සිදු විය.
මෙය ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ඉතිහාසයට වැදගත් වන්නේ ඇයි?
පරාජයකින් අවසන් වුවද, මෙම ශතකය ශ්‍රීලාංකිකයෙකු ලබාගත් විශිෂ්ටතම ලෝක කුසලාන අවසන් තරග ඉනිම් අතර එකක් ලෙස පවතී.
ප්‍රධාන උපක්‍රමික හෝ තාක්ෂණික සාධකය කුමක්ද?
ප්‍රධාන සාධකයක් වූයේ අවසන් පන්දුවාරවල පන්දු යැවීමට එරෙහිව වේගය වැඩි කිරීමට පෙර, පන්දුව නිවැරදිව ස්ථානගත කිරීම මත ඉනිම ගොඩනැගීමයි.
මෙහි වැදගත්කම තවත් පැහැදිලි කරන වෙනත් කරුණ කුමක්ද?
ඉන්දියාව ඉලක්කය හඹා ගොස් කඩුලු හයකින් ජයගත් අතර, ජයවර්ධනගේ ශතකය පරාජිත අවසන් තරගයක දස්කමක් බවට පත්විය.
